0
Totaal: € 0,00

We kunnen geen producten in uw winkelwagen vinden.

Product was successfully added to your shopping cart.
  • Hulp bij Eenzaamheid Hulp bij Eenzaamheid

Hulp bij Eenzaamheid

2 review(s)
€ 29,95

Beschikbaarheid: Op voorraad

Klantenreviews

2 artikel(en)

per pagina
  1. ervaring met Hulp bij eenzaamheid review by hoogsensitieve jongen van 11 on 27-09-2018

    "dit geeft een warm gevoel, een soort van opvulling, het maakt me licht..."

  2. ervaring hulp bij eenzaamheid review by Dennis on 08-12-2016

    Het eerste wat ik voel is een soort van deken die over me heen valt. Er is iets dat glimlacht naar me. Ik heb het gevoel dat ik niet alleen ben. Dan zie ik dat ik uit allemaal losse delen besta, het zijn allemaal kamers die afgesloten zijn. Een beeld van een zwart gat doemt op en wordt steeds groter, het is alsof dat me kan opslokken. Het lijkt allemaal heel echt. Ik krijg een heel vervelend gevoel, een gevoel dat ik niet meer wil. Ik heb het gevoel alsof ik me in een metalen ruimte bevindt, zonder uitgang. Het is benauwend. Ik heb heel sterk het gevoel dat ik niet meer weet wie ik ben. Het wordt rustiger, maar ik heb een enorme impuls om weg te gaan.

    2de ervaring 7 dagen later
    Ik zie direct een lange smalle tunnel en heb een enorm gevoel van leegte. Het is alsof ik me op een rand bevind, tussen twee staten. De ene kant is lang en leeg, terwijl de andere kant eigenlijk het tegenovergestelde is, die kant voelt vol. Er is een gevoel van opvulling, waardoor er een beweging omhoog ontstaat, het is alsof ik over de grens wordt geduwd. Er valt een gevoel van scheiding weg. Dit gebeurd een aantal keer in me. Het is alsof er hierdoor allemaal delen samenkomen. Het is hierna allemaal gemoedelijk. Ik zie vriendschappen voorbij komen in allerlei vormen en ik merk dat het iets mist. Alle vriendschappen, zelfs de beste missen iets. Het is allemaal erg leeg. Vervolgens zie ik linksonder een donker deel. Het lijkt te maken te hebben met mijn familie, iets culureels (Indonesisch). Het is erg bang. Er is een gevoel dat er iets opengaat, het voelt alsof ik meer leven voel, meer ruimte, meer levenszin, alsof ik kan gaan surfen op het leven.
    Tussendoor voel ik allemaal afstanden in me. Er is een algemene spanning die inherent lijkt te zijn aan mijn dagelijks toestand. Het is een onzekerheid die allesbepalend is. Ik heb het inzicht dat een bepaalde ontspanning de oplossing is. Het lijkt allemaal simpel. Door die ontspanning kan ik zweven en is er geen scheiding meer. Vervolgens zie ik mezelf van boven, het is alsof ik ben uitgelopen, een aquarel waar teveel water is gebruikt. Het is allemaal wat vaag en bewolkt, maar wel heel kleurrijk. Ik ga omhoog en de spanning verdwijnt in 1 keer. Een soort kern van verdriet komt omhoog, het is van een andere kwaliteit die ik ken. Het uit zich en daarna is de spanning volledig verdwenen. Vervolgens lijk ik omgeven te zijn met een gevoel dat erg bewust is, het gevoel omgeeft me ook.

    3de ervaring 3,5 maand later
    Ik zie twee versies van mezelf. Ze zijn duidelijk gescheiden. Links voel ik een enorme druk, een spanning die snel opbouwt. Het is alsof ik daar een soort van buffer heb, gevuld met allemaal lagen. Het drukt. Ik zie buiten me een grote demoon die op me neer kijkt. Hij is gitzwart met vuurrode ogen. Het is bijna alsof zijn zwartheid leven absorbeert. Zijn aanwezigheid omhult me. Ik voel een onderdanigheid naar de demoon, een submissie. Het is alsof ik willoos ben. Een slaaf. Ik heb heel erg het gevoel dat er iets mist, een belang dat natuurlijk is. Op het moment dat ik dat 'bedenk' voel ik het weer, de vlam, die 'mijn' belang vertegenwoordigt. Het is nog steeds erg donker en zwart. Maar plots zie ik daar doorheen. Ik zie licht buiten de situatie waar ik me in bevind. Het is alsof ik wordt vastgehouden door minstens 3 lagen die om me heen draaien. Het zijn lagen waar ik normaal gesproken niet doorheen kan kijken. Nu wel. Het geeft een gevoel van hoop. Fysiek voel ik bijna voortdurend hartkloppingen die samengaan in het ritme van het verkrampen van alles in me en de ontspanning als er iets verdwijnt. Mijn keel en kaken doen hier ook vrolijk aan mee. Het is alsof ik daar niet ben, daar waar de verkrampingen plaatsvinden. Alles in mijn keel lijkt dichtgeknepen te worden. Dit samenknijpen gaat samen met het verkrampen en de hartklopping. Het zwarte en donkere gevoel wordt weer overheersend. Het is een erg bekend gevoel. Ik heb het gevoel dat ik in gevecht ben. Op een bepaald moment zit ik in het bekende statische gevoel van teneergeslagen zijn en leegte. Ik merk dat er een mechanisme aan vast zit, een soort van schild, waardoor ik niet kan bewegen. Maar ik merk dat ik ook niet getroffen kan worden. Het voelt wel naar, maar ik merk dat ik het fijn vindt dat ik dit mechanisme heb, want het beschermt me. Zonder dat was 'ik' er niet. Maar ik lijk eruit te willen, want het is enorm benauwend. Ik kan er absoluut niet in bewegen. Het gaat allemaal heel moeizaam en het duurt een lange tijd met het samenknijpen van mijn keel, kaken en rest van mijn lichaam op z'n maximum. Op een bepaald lijkt het alsof ik verontschuldigingen aan mezelf aanbiedt. Een oprecht sorry dat zich een tijd blijft herhalen naar allemaal delen in me. Het is een ontroerend spektakel. Hierdoor lijkt het op te lossen. Alles is lichter, ik kan weer ademen. Ik voel me weer normaal. Het is alsof ik veel meer kan zien en voelen. Een rare gewaarwording is dat ik tegenover iemand zit die ik kan aanraken, het is een contact dat echter is dan dat ik ken. Het lijkt erop dat ik meer hulp of ondersteuning heb. Dit avontuur lijkt nog niet aan zijn einde zijn gekomen...

2 artikel(en)

per pagina

Schrijf uw eigen review

U plaatst een review over: Hulp bij Eenzaamheid