0
Totaal: € 0,00

We kunnen geen producten in uw winkelwagen vinden.

Product was successfully added to your shopping cart.
  • Overgave Overgave
Vorige

Ontvankelijkheid

Vorige

Rust in je buik

Overgave

€ 39,95

Beschikbaarheid: Op voorraad

* Verplichte velden

Details

Overgave is de laatste stap in het proces waarin je jezelf wilt bevrijden van je kleine zelf, de constructie van je ego en al zijn beperkingen, om zodoende toegang te kunnen krijgen tot je innerlijk en je ware en eeuwige zelf. De voelgel Overgave kan je helpen om belangrijke stappen te zetten in dit proces.
Belangrijke stappen zijn bijvoorbeeld je losmaken van alle leugens en onwaarheden in je leven, je ontdoen van alle oneerlijkheid naar en in jezelf, het ontmantelen van alle houdingen waarin je eigen gelijk een belangrijke en bepalende rol speelt, het overwinnen van alle gewoonten waarin geven geen rol speelt, enz.
De hulp van de voelgel herken je als het veel gemakkelijker wordt om je hoofd stil te maken en vrij te houden van afleidende gedachten, als een stroom naar boven, naar hoger duidelijk voelbaar wordt en een zekere aspiratie en adoratie onderdeel (b)lijkt te zijn van die stroom.

Een klooster hier of in Tibet of Japan, een ashram in India, zijn de plaatsen waar je naar toe kunt gaan om het proces van overgave te beginnen, het pad van overgave onder begeleiding te betreden en om overgave uiteindelijk te ervaren en onderdeel te maken van je leven. Voor de persoon die niet in de gelegenheid is om zulke plaatsen voor langere tijd te bezoeken is de voelgel Overgave het proberen waard. Elke dag een half uur met de voelgel Overgave in handen is de test om te ontdekken of overgave en de ontdekking van je ware zelf het doel van je leven kan worden.

  1. ervaring met Overgave review by Dennis on 30-12-2016

    Direct voelde ik een angst. Het is subtiel, maar duidelijk aanwezig. Het is alsof er van alles in me begint te shaken, te bibberen. Er is een sterke kracht omhoog waarin ik mee werd genomen. Ik zie dat er iets in mijn buik opengaat en een connectie maakt met het licht wat zich hoog boven me bevindt. Vervolgens zie ik een aantal personen die zich boven me bevinden, ze vertellen me van alles. Ik merk dat ze liegen, dat ze allemaal liegen. Ik schrik ervan, want normaal gesproken zou ik er naar luisteren, omdat ik het idee had dat ze het goed me me voor hebben. Het lijkt in de weg te zitten van het contact met het licht boven me. Ik zie dat ik mezelf laat gaan en ergens vanaf spring, een vrije val in het niets. Ik ga omhoog, steeds hoger en hoger. Dan hoor ik iets in me: "ik vind je niet leuk". Dit herhaalt zich een aantal keren. Het gaat samen met een push van binnen, een push die steeds sterker wordt. De herhaling wordt anders "ik haat je... ik haat je!". Het is een statement met veel agressiviteit die steeds sterker wordt. In me verkrampt het enorm en dan lijkt er iets vrij te zijn. Het is weer rustiger. Ik zie een wezen dat met me verweven is, een dun wezen dat verstopt zat in de zenuwbanen van mijn ruggengraat, armen, benen en hoofd. Al vrij snel nadat ik hem zag lost hij op. Dan is het alsof ik meegenomen wordt in een soort van vloeibare massa in mijn buik, het lijkt te maken te hebben met een soort van armoede-principe. Als je daaruit handelt, hou je je eigen welvaart tegen en blijf je arm. Dit ontwarde en verdween. Het was even rustig, voordat er weer agressiviteit opkwam. Ik verkrampte weer en na de enorme verkramping leek er een blok uit mijn hoofd verdwenen. Er bleven er drie over(?)
    De focus ging naar mijn ogen, keel en nek, het voelde opgezwollen, zoals ik ken vanuit koortsdromen. Ik keek omhoog en zag een Indonesische demoon. Zodra ik hem zag loste hij op. Het opzwellen ging door. Het "Ik haat je" kwam weer terug. Het was nu duidelijk op mezelf gericht. Alsof er een zelfhaat werd aangewoekerd door de druk die ik in me voelde, de druk die ervoor zorgde dat de agressiviteit ook steeds erger werd. Ik zag dat ik mezelf aan het wurgen was en dat ik niets mocht zeggen van mezelf, alsof ik alles afkap van mezelf, ik mag niets van mezelf. Maar ik zag ook dat daarachter een kracht meespeelde die ik zelf niet was. Alsof die handelingen bestuurd worden, aangewakkerd en geïnitieerd door een soort van andere kracht. De agressie die ik voelde was intens, weer was er een verkramping en hierdoor loste er weer een deel op. Vervolgens werden de beelden nog erger, het was alsof ik mezelf in kerkers begaf, het was er duister en agressief, geen ruimte voor iets anders. Werkelijk verschrikkelijk om te zien en te voelen. Het rare is dat deze intensiteit een soort van magische werking leek te hebben, een aantrekkingskracht, een magie, maar dan geen leuke Disney magie.
    Ik ging weer omhoog. Linksonder in mijn buik zag ik een soort van gigantische slang met daarachter een persoon. Deze slang en die persoon leken verweven te zijn. Terwijl ik kijk zie ik dat ze beide heel rustig waren, terwijl ik zag dat zij de oorzaak waren van de oproer, de agressiviteit en de intensiteit. Als het oog van een orkaan. De agressiviteit werd nog erger. Het werd ondragelijk. Ik riep om hulp, het maakte me niet meer uit, al ging ik dood, ik wilde er vanaf. Ik ging omhoog, ik leek hoger te gaan dan me bekend was. Ik stopte bij een bepaalde hoogte, die een bepaalde prachtig soort oranje-achtige kwaliteit had. Toen ik dit zag was ik direct beneden (alsof het naar beneden gaan werd overgeslagen), het was alsof het slangenwezen direct oploste. Alle onrust was weg en er was weer rust.
    De rust ging over in een gevoel van vastzitten een een bepaalde houding. Een subtiele houding die schuil lijkt te gaan achter alles: alle houdingen, alle handelingen, alle motivatie. Het gevoel dat het allemaal niet klopt is erg sterk. Ik kan niets vinden wat wel klopt. Nergens is het vrij in me. Het zit groei in de weg, het zit contact met echt leven in de weg. Het lijkt op een vorm van superieuriteit, een gevoel van misplaatst zelfbelang. Als je dat niet meer hebt dan ben je niemand, het geeft het gevoel dat je iemand bent, een vorm hebt. En ik merkte dat zodra ik zo'n laag van de zelfbelangrijkheid op gaf, ik in een houding van geven kwam, alsof alles in me omhoog gericht was om alles in me over te geven aan het licht boven me. En elke keer als dat gebeurde werd ik lichter. Dan was het weer even rustig en stil en was alles even helemaal licht, totdat ik weer bij een laag kwam die helemaal verwoven was met dit gevoel van zelfbelang. Op bepaald moment zag ik dat ik mezelf leugens vertelde om mezelf neer te halen, waardoor ik -als soort van tegenreactie- in zelfbelang groeide. Een ijzeren en 'superieure' houding aannam die ik daar tegenover kon zetten. Door een bepaald licht, een bepaalde oprechtheid die voortdurend aanwezig was begreep ik dit.
    Weer zat ik in een web van inherente leugens die mijn leven overheerste. Het was alsof er van alles in me de sfeer omlaag probeerde te halen, me wilde doen opgeven. Een enorm gevoel van eenzaamheid kwam opzetten. Wat gevolgd werd door een enorm wantrouwen, wantrouwen in dit alles, wantrouwen in het licht, in elke beweging die ik maakte, elke gedachte die ik had. Als schepje erbovenop leek het web me bang te maken, angst te zaaien. Maar in dit alles bleef er een soort van centraal licht dat alle trucjes door had. Ik wilde er vanaf en gaf me over. Een soort van totale overgave nam me over en ik ging weer omhoog en naar beneden, omhoog en naar beneden. Een continue beweging. En weer kwam ik terecht in een laag van leugens. Het besef was er dat er een soort van onoprechtheid achter alles zit, alsof ik ontdek dat ik helemaal niet zo groot, geweldig en ontwikkeld ben als ik zelf denk dat ik ben. Pretentieus. Voortdurend ontdekte ik leugens die een greep op me hebben en het belang dat die leugens voor me hebben. Zonder dat denk ik dat ik niets ben. Met die leugens ben ik nog wat. Maar deze illusie werd van de tafel geveegd. Elke hoek die ik omsloeg deed me oog in oog staan met meer leugens. Elke keer weer. Een bijna oneindigheid van pretentie. Aan het eind was er weer een gevoel van totale overgave gevolgd door een stilte. Maar ik merk dat het nog niet het einde is. Er is nog een hoop te bevrijden...

Schrijf uw eigen review

Aanrader